Artykuł analizuje rosnący problem wycieków danych w młodych firmach i startupach, które stawiają szybkość wdrażania innowacji ponad solidną architekturę bezpieczeństwa. W przeciwieństwie do dużych korporacji, gdzie problemem są stare systemy, w nowych podmiotach przyczyną są błędy strukturalne już na etapie projektowania produktu.
Kluczowym zagrożeniem jest ewolucja metod ataku dzięki sztucznej inteligencji. Generatywna AI i autonomiczni agenci drastycznie obniżają koszt i czas potrzebny na przeprowadzenie złożonych ataków, takich jak masowa analiza punktów końcowych API czy testowanie kombinacji parametrów. Mit, że drobne błędy nie są celem ataku, przestał istnieć, ponieważ AI potrafi automatycznie i bez przerwy wyszukiwać luki logiczne oraz nietypowe przypadki (edge cases).
Autor zwraca uwagę na specyficzne ryzyka wynikające z nowoczesnych architektur, takich jak rozproszone przetwarzanie danych, komunikacja WebSocket czy integracje z modelami LLM. Powodują one zacieranie się granic danych i utratę kontroli nad uprawnieniami. Częstym błędem jest również niewystarczająca izolacja danych w środowiskach wielodostępnych (multi-tenant), co przy użyciu AI ułatwia ataki typu IDOR.
Rozwiązaniem ma być podejście Security by Design oraz wdrożenie narzędzi wspomaganych przez AI, takich jak zaawansowana analiza statyczna (SAST), aby nadążyć za tempem automatycznych ataków.
