Artykuł analizuje koncepcję agentic pentestingu, czyli autonomicznych narzędzi, które mają naśladować działania realnego atakującego poprzez odkrywanie i wykorzystywanie ścieżek ataku. Choć technologia ta oferuje znaczną poprawę w porównaniu do tradycyjnych testów, autor wskazuje na jej fundamentalne ograniczenia czasowe i zakresowe. W dobie, gdy czas od ujawnienia podatności do jej eksploatacji skrócił się do zaledwie ośmiu godzin, wielotygodniowe skanowanie ogromnych infrastruktur staje się nieefektywne.
Czym jest agentic pentesting? Co udowadnia, a gdzie napotyka bariery
Analiza możliwości i ograniczeń autonomicznych testów penetracyjnych (agentic pentesting) w obliczu coraz szybszego tempa eksploatacji podatności.
